Sniff ’n The Tears – Driver’s Seat

Een nummer van ’78. Toen scoorde het. Maar niet overdreven. Geen nummer-één-hit.

Opnieuw uitgebracht in ’91. Weken nummer één. One-hit-wonder. In relais.

Voor het eerst op mijn pc-scherm in ’08. Een schande.

Advertenties

augustus 15, 2008. Uncategorized. Plaats een reactie.

Cover Art

Fraai gelukkig ben ik wanneer een plaat, op m’n iPod, vervangen wordt. Want meestal gaat dat gepaard met een weg- en inschuiven van albumcovers.

Swooosh, van vier mannen rond een tafel op een maanlandschap naar een puike grafitti-prestatie op een vuile muur.

Dat Muse en Blur mijn spelertje meer dan een beetje bevolken is een feit. Dat ook al die andere covers het scherm met graagte opfleuren is ook al een feit.

Ik zie graag covers. Op zich omdat het min of meer een beeld van het album geeft. Of omdat het je toch tenminste ergens in de juiste stemming brengt wanneer je de plaat beluistert. Of een ‘juiste stemming’ eigenlijk echt bestaat, dat weet ik niet. Misschien is een juiste ingesteldheid nodig. Of een juiste zitpositie. Ligpositie. Whatever.

Albumcovers lijken tot het verleden te horen. Althans zo lees ik op volgende site. Enkele pareltjes van de cover-kunst. Eén voor één trachten ze hun inhoud kleur en vorm te geven. Wat ongetwijfeld zelden lukt. Al is het, meer dan, mooi geprobeerd.

augustus 13, 2008. Tags: , , . cover art. Plaats een reactie.

CPeX goes steel his guitarrekes…

…in de limburg moet dat lukken.

Zo zijn de mannen ook weer aan hun gerief geraakt.

Nog nen gsm om hun optredens te boeken.

Misschien nog wa suikerbieten. Wat ze daarmee van plan zijn ? geen idee.

Maar ze zijn alleszins terug, en ze zijn goe bezig…

Hun plaat “Masterworks” zit deze week trouwens bij den umo.


augustus 11, 2008. Uncategorized. Plaats een reactie.

Peter, Bjorn and John – It beats me every time

Ze zijn aardig alternatief. Ze zijn Zweeds. Ze zijn, jawel, met drie. Ze zijn goed en vooral: Ze zijn zelfs nog beter.

Dat ze slechts met drie zijn is niet zo raar. Al waren ze in het begin op zoek naar een vierde, bas-, speler. Naar het oude engelse gezegde “3 is a crowd” bleven ze dus met drie en ging de toetsenist, Bjorn, op de bas gaan spelen.

Ze hebben ondertussen al drie albums achter de kiezen. Hun twee laatste zijn dik te pruimen. De eerste vond ik nog niet. Ik leerde ze, net als u waarschijnlijk, kennen door hun “Young Folks“. Sindsdien kon fluiten op de radio opnieuw. Een hele zomer lang zelfs. Diezelfde zomer nog zag ik ze live. Raad het of niet, maar de zanger Peter was te beneveld om zijn lippen nog te kunnen krullen. Fluiten zat er niet in die avond. Op z’n bek vallen, dat dan weer wel. Een vriendelijke Luc devos hoorde ik het die avond, ter goedmake, wél fluiten. Bedankt, Luc!

Uit hun tweede album, het beste naar mijn zin, krijgen jullie “It beats me every time”. Most boring video ever, maar de plaat maakt dat goed.

Uw mening? …

augustus 6, 2008. Bjorn and John, Peter. 1 reactie.

Ladyhawke – Paris is burning

In de jaren tachtig barstte het witte doek van de fantasierijke romances. ‘Ladyhawke‘ was daar eentje van.

Tegenwoordig staat die naam voor een jonge vrouw met eenzelfde fantastische allure. Haar videodagboek is daar een voorbeeld van.

Zo schrijft ze zelf in haar biografie:

Bio’s always seem to be blags about life, making it sound really awesome and listing all the really cool shit you’ve done.
Kinda like patting yourself on the back for all the “notable” things you’ve achieved in your life to date.
Well Im not about to start patting.
It is what it is really.
My list may not be full of scandal, celebrity parents, and multiple juvenile offenses, but its honest.
I’m from New Zealand.

Zo’n dingen vind ik leuk. Net als haar tachtig-achtige platen.

‘Paris is Burning’ gaat over een weekendje parijs die ze ooit zou hebben meegemaakt. Niets speciaals, maar het levert toch een leuk deuntje op. Wie ze wil zien, kan dat dit jaar op LeffingeLeuren. Die datum staat reeds enige tijd in mijn agenda…

juli 23, 2008. Ladyhawke. Plaats een reactie.

Bettie Serveert – Kid’s Allright

Is er iemand die ze vroeger nog aan het werk zag ? Iemand die de wilde haren van de zangeres reeds zag dansen in de jaren 90? Iemand voor wie Bettie Serveert al méér dan tien jaar goeie muziek betekent?

Zelf hoor ik daar spijtig genoeg niet bij, dat verraadt mijn leeftijd trouwens al. Al had ik wel aanwezig willen zijn op één van hun optredens zo’n 15 jaar geleden. Bijna exáct 15 jaar kan ik je zelfs zeggen. In het jaar ’93 kreeg Pinkpop Carol van Dyk op bezoek. Toen al een grote ster in het verre nederland, veel later pas een lichtje in ons belgenland. Hun andere hit Smack haalde hier een eind terug nog hoge cijfers (ik spreek over zo’n zes a zeven jaar geleden) en hun laatste semi-akoestische album ‘Bare Stripped naked’ werd toch heel even ter sprake gebracht. Al verdienen ze veel meer.

Hier spelen ze dus op Pinkpop voor een heuse massa. Ik zag ze zelf in 2005 optreden, ware het voor een iéts kleinere crowd. Ik herinner me de bassist zijn pintje gekregen te hebben, wat later ook z’n plectrum. Daarvoor doet een mens het toch hé…

én ? Iemand die ze inderdaad al eens live mocht horen toen ?

juni 4, 2008. Tags: . bettie serveert. 2 reacties.

Arcade Fire – My Body Is A Cage

‘Zwartgallige Rock’ las ik ergens. Dat klonk vrij ernstig voor een revelatie als Arcade Fire. Maar wie hun werk wat kent moet uiteindelijk akkoord gaan; Een donker timbre is nooit veraf in hun songs. Al neemt een luid orkest, met veel meer dan de ‘ordinaire’ klassieke instrumenten, het steevast over om tot een lekker levendige finale te komen. U hoort het, ik ben een fan. En dat zou ik graag met u zien gebeuren ook.

De groep zou fantastisch zijn op het podium. Hun grootste hit, tot nog toe, doet het voor mij zelfs goed op de dansvloer.

Aangezien “My Body Is A Cage” nog geen videoclip heeft, althans ik vind ‘m niet, krijgen jullie een youtube-versie voorgeschoteld met beelden van Sergio Leone’s prachtwestern “Once Upon a Time in the West”. Puik gecompileerd en past perfect of de plaat. Echt mooi gedaan. Geniet ervan!

Arcade Fire vormt zich rond het koppel Win Butler en Régine Chassagne. Naast hen nog een zestal artiesten die allerlei instrumenten ter hand nemen. Gitaren, drums, piano, orgel, harp, cello, viool…

Toen Butler ooit gevraagd werd of het gerucht dat hun groepsnaam naar een brand in een hal (arcade) zou verwijzen klopte, antwoorde hij: “It’s not a rumour, it’s based on a story that someone told me. It’s not an actual event, but one that I took to be real. I would say that it’s probably something that the kid made up, but at the time I believed him.”

mei 28, 2008. Uncategorized. Plaats een reactie.

Nirvana – Spank Thru

Een echte fan moet je niet zijn om ietwat respect te hebben voor een man als Kurt Cobain. Noem mij maar zo’n fan van het tweede uur. Of waarschijnlijk zelfs van het derde. Chapeau, wat hij allemaal teweeg gebracht heeft. Nu heb ik het even niet over z’n privé leven. Daar weet ik trouwens bitter weinig van. Houden zo.

Een eindje terug kocht ik, voor het eerst, een plaat van Nirvana. “Begin met het MTV Unplugged – album” had ik mij laten aanpraten. Toch ging ik voor ‘Sliver’, een soort van ode aan de bootleg. Een goeie twintigtal demo’s, live-opnames, akoestische radio-versie’s e.d. Het album staat vol met, meer dan waarschijnlijk, legendarische opname’s van een nog legendarischere Cobain.

Een voorbeeld is de eerste track op het album. ‘Spank Thru’ zou destijds, we schrijven 1985, de debuutsingle van het piepjonge Nirvana geweest zijn. Het nummer werd voor het eerst opgenomen door Cobain en drummer Crover op een casettebandje, als deel van de Fecal Matter Demo.

Hierbij dus de legendarische opname:

mei 21, 2008. Tags: , , , , , . Nirvana. Plaats een reactie.

Eskobar (ft. Heather Nova) – Someone New

Eskobar ken ik enkel van deze plaat. Heather Nova laat verder ook geen belletje rinkelen. Misschien moet ik daar binnenkort eens verandering in brengen, maar voorlopig doe ik het wel nog even met hun enige samenwerking.

Eskobar blijkt een zweeds band met verder weinig verwezelijkingen. Toch nog enkele verdienstelijke songs. Heather nova klonk mij een iets groter succes. Een plaatsje op enkele Afrekening-cd’s, wat toch iéts betekent, bleek mijn enige vondst. We houden het daar dan ook bij…

april 29, 2008. Tags: , , . Eskobar, Heather Nova. Plaats een reactie.

The Last Shadow Puppets – The age of the understatement

Al wie reeds een optreden van de Arctic Monkeys bijwoonde is sinds die dag ongetwijfeld geheid fan van bezieler Alex Turner. Wanneer die een zijpaadje opgaat en daarbij vriend Miles Kane (zanger van de groep The Rascals) ter trouwe neemt komen al die vorige fans -terecht- staande uit hun stoel.

‘The Last Shadow Puppets’ heet de nieuwe band van vrienden Turner en Kane. Een eerste single werd alvast goed voorbereid met een deftige clip. ‘The age of the understatement’ is de naam van hun debutplaat alsook hun debutsingle. Mij kan het alleszins méér dan bekoren, al ben ik tot nader order ook méér dan fan van Mister Turner.

april 23, 2008. Tags: , , , , , , . Arctic monkeys, The last shadow puppets. 1 reactie.